ตอน 125
อสูรเริงไฟ
บทที่125
พิมสุดาส่ายหน้าน้อยๆ
“ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น ทำแบบนั้นอาจจะได้สมปรารถนานะ แต่เป็นศิลา ฉันกล้าจะแน่ใจว่าเขาไม่ยอมหยุดตัวเองกับปฏิบัติการตามตื๊อของผู้หญิง ฉันเข้าใจว่าเธอคิดแบบนี้และรู้จักนิสัยของเขาอีกด้วย ฉันถึงไม่เคยเปิดเผยเรื่องนี้มาก่อนหน้านี้ ตราบจนมีวันนี้วันที่เธอมั่นคงดีพอแล้ว ความสุขมี
ตอน 126
บทที่126
“ยายมิ่ง” เขาเรียกหล่อนเนิบๆ มองดูหญิงสาวที่เคลื่อนตัวออกมาหาด้วยแววตาตกใจอยู่ไม่น้อย
ทำไมมิ่งขวัญดูทรุดโทร. มปานนั้น ไม่ผ่องแผ้วเอาเสียเลยดวงหน้าซูบดวงตาลึกโรยและใต้ขอบตาเป็นวงคล้ำไปหมด
“ลูกก็ย่อมเป็นลูกวันยังค่ำ ถ้าเขายอมรับลุงได้ว่าเป็นพ่อของเขา ลุงน่ะยอมรับเขานานแล้วตั้งแต่ลุงรู้ระแคะ
ตอน 127
บทที่127
เสียงตะโกนเรียกเหวกเหวกอยู่หน้าประตูบ้านกับเสียงกระดิ่งของรถสามล้อทำให้มินตาชะโงกหน้าออกมามองทางหน้าต่าง แล้วหล่อนก็เห็นธันวายืนอยู่ตรงหน้าประตู ใจของหล่อนเต้นแรงขึ้น อย่างน้อยเขาก็เป็นเพื่อนในยามยาก ธันวาไม่เคยทอดทิ้งหล่อนเลย เชียงใหม่ไม่เคยไกลเกินสำหรับเขา
“เอะอะไปได้ ชาวบ้านจะมาด่าเอา”
“