ตอน 105
อสูรเริงไฟ
บทที่105
ความรังเกียจไม่ได้ทำให้หล่อนสึกหรอ กลับทำให้แหวนยิ่งมีพลังประหลาดฮึดขึ้นมาในตัวเอง
“คุณไม่อยากรู้เรื่องคุณศิลาหรอกรึคะ”
เท้าของมิ่งขวัญชะงัก เบรกตัวเองเอาไว้ได้ทัน เห็นท่าทีนั่นแล้ว แหวนก็ยกมือกอดอกเชิดอยู่ข้างรถยนต์ของหล่อน...
“ว่าไงคะ”
มิ่งขวัญหันกลับมาช้าๆ
“ว่ามา”
“จะไม่เชิญฉันขึ้นบ้านหน
ตอน 106
บทที่106
น้ำเสียงของเขาสะท้าน แล้วเขาก็ผลักหล่อนให้เอนตัวล้มบนโซฟาตัวที่หล่อนนั่งอยู่ตัวเขาคร่อมทับอยู่เบื้องบนมินตานอนเฉย หล่อนมองเขาด้วยแววตาเกือบจะเป็นว่างเปล่า บทบาทที่เขาได้สอนให้หล่อนไม่เคยได้รับการตอบสนอง นอกจากเขาจะต้องเล้าโลมหล่อนอย่างหนัก เหมือนเขาถลำลึกลงไป...จนตัวเองจมดิ่ง
“พูดออกได้ยังไ
ตอน 107
บทที่107
“แหวนจะกราบเท้าขอโทษเขาก็ได้”
“สวดมนต์เอาไว้ด้วยแล้วกัน คุณศิลาเป็นคนโมโหร้ายคนหนึ่ง เวลาเขาโมโหเขาเหมือนพายุกวาดเอาไปเรียบ...แล้วก็ใจดำเหมือนอีกา...ไม่มีปรานี”
“อย่าพูดให้แหวนแกว่งซิ แค่นี้ใจก็เต้นไม่เป็นจังหวะเดิมอีกแล้ว” แหวนโอดครวญ “แหวนทำลงไปเพราะแค้น...แต่แหวนไม่คิดว่าเขาจะโกรธมากมาย