บทที่ 449 ต้องรบกวนพวกท่านไปเสฉวนสักหน่อย

เงินเจ็ดตำลึงซื้อข้าวโพดได้เกือบสองพันจิน พอให้ครอบครัวใหญ่กินตลอดปีไม่อดอยาก เปลี่ยนเป็นผ้าป่านและฝ้าย ไม่เพียงออกไปข้างนอกได้ใส่เสื้อผ้าอุ่น ตอนกลางคืนผ้าห่มและที่นอนก็อุ่น

ในหมู่บ้านนั้นและทุกหมู่บ้านในเมือง ครอบครัวที่หาเงินได้เจ็ดตำลึงต่อปีมีน้อยจนน่

บทที่ 450 ฮั่วชิงหลินจะไปเสฉวน

หลังตระกูลฮั่วกลับไปก็ไม่ได้พัก

ก่อนอื่นคือเลือกคนไปเสฉวน พี่ใหญ่ฮั่วชิงซงและพี่สามฮั่วชิงหยางคนหนึ่งมือพิการอีกคนขาพิการ เดินทางไกลฝืนไปก็ได้ แต่ลำบากเกินไป

ฮั่วชิงหลินอาสาไปเอง แต่ก่อนพี่ชายห้าคนได้น้องสาวมายาก ย่อมทะนุถนอมเลี้ยงดู งานสกปรกเหนื่อยยากล้วนมีพ่อแม่พี

บทที่ 451 สนทนายามค่ำคืนใต้แสงเทียน

เสิ่นชิงเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ

ไม่ใช่แปลกใจที่ไม่มีใครอยู่ที่บ้านตระกูลฮั่ว แต่แปลกใจที่พวกเขาจะไปด้วยตัวเอง โดยไม่ส่งคนรับใช้ไป

ด้วยระยะทางจากเมืองหลวงถึงเสฉวนนั้นไกลถึงสามพันหลี่!

ตระกูลฮั่วรู้จักบุญคุณและตอบแทน ไม่ใช่พอหายตาบอดแล้วก็โยนไม้เท้าทิ้งทันที

ฮั่วช