บทที่ 448 ราคาถูกทำร้ายเกษตรกร

ก่อนหน้านี้ตอนเป็นผู้ซื้อ พวกเขาย่อมหวังให้ของถูกที่สุด ตอนนี้พวกเขาช่วยขายพริกหม่า แน่นอนว่าอยากขายให้แพงที่สุด

แต่ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้

เพราะราคาพริกฮวาอยู่ตรงนั้น ถ้าแพงเกินไปทำไมไม่ใช้พริกฮวา?

อีกทั้งแม้ไม่มีพริกฮวา ถ้าแพงถึงระดับหนึ่ง ต้นทุนอาหารสูงเกิน

บทที่ 449 ต้องรบกวนพวกท่านไปเสฉวนสักหน่อย

เงินเจ็ดตำลึงซื้อข้าวโพดได้เกือบสองพันจิน พอให้ครอบครัวใหญ่กินตลอดปีไม่อดอยาก เปลี่ยนเป็นผ้าป่านและฝ้าย ไม่เพียงออกไปข้างนอกได้ใส่เสื้อผ้าอุ่น ตอนกลางคืนผ้าห่มและที่นอนก็อุ่น

ในหมู่บ้านนั้นและทุกหมู่บ้านในเมือง ครอบครัวที่หาเงินได้เจ็ดตำลึงต่อปีมีน้อยจนน่

บทที่ 450 ฮั่วชิงหลินจะไปเสฉวน

หลังตระกูลฮั่วกลับไปก็ไม่ได้พัก

ก่อนอื่นคือเลือกคนไปเสฉวน พี่ใหญ่ฮั่วชิงซงและพี่สามฮั่วชิงหยางคนหนึ่งมือพิการอีกคนขาพิการ เดินทางไกลฝืนไปก็ได้ แต่ลำบากเกินไป

ฮั่วชิงหลินอาสาไปเอง แต่ก่อนพี่ชายห้าคนได้น้องสาวมายาก ย่อมทะนุถนอมเลี้ยงดู งานสกปรกเหนื่อยยากล้วนมีพ่อแม่พี