บทที่ 391 เสิ่นชิงต้องปลอดภัยไว้ก่อน

เสิ่นชิงกำลังนับบะจ่างที่เหลือ

บะจ่างไส้พุทราหวานมี 110 ลูก บะจ่างไส้หมูสามชั้นมี 127 ลูก

ในบ้านมีแค่เจียงเซี่ยงหนานกับเจียงสุ่ยที่เป็นผู้ใหญ่ ถึงบะจ่างจะอร่อยแต่ก็ไม่จำเป็นต้องกินทุกมื้อ กินเป็นอาหารเช้า มื้อละ 4-5 ลูกก็พอ

เสิ่นชิงเก็บไว้ให้สองคนกินได้ 5 วัน

บทที่ 392 กินดีกว่าอยู่บ้านเสียอีก!

คนทยอยกันมาบอกลาเสิ่นชิง แต่ต้องคำนวณเวลาไม่ให้พูดนานเกินไป กลัวจะทำให้เวลาออกเดินทางล่าช้า

เสิ่นชิงตอบรับทีละคน

ตอนแรก จริงๆ แล้วไม่ได้ช่วยด้วยใจจริง เจ้ามีความคิดส่วนตัว

เพราะเดินทางหนีภัยคนเดียวไม่ได้ ครอบครัวเดียวก็เหมือนแกะอ้วนที่แยกฝูง จึงคิดจะช่วยดึงคนม

บทที่ 393 จะซื้อบ้านใหม่?

เดือนห้าทางเหนือ อากาศไม่หนาวจนแทงกระดูกและไม่ร้อนจนแดดแผดเผา เป็นเดือนที่สบายๆ หาได้ยาก

ไม่เหมือนสองครั้งก่อนที่อากาศหนาวจัดรถวิ่งไม่เร็ว การเดินทางครั้งนี้โชคดีไม่มีฝน ราบรื่นใช้เวลาแค่ 10 วันก็ถึงเมืองหลวง

"ที่รัก นั่นเมืองหลวงแล้วใช่ไหม? ดูสิ ถนนในเมืองหลวงช่างต่าง