บทที่ 390 แจกบ๊ะจ่างเป็นสวัสดิการวันตวนอู่

เริ่มจากผู้ชายไปซื้อข้าวเหนียวที่เมืองจิ่นเฉิง

เมืองจิ่นเฉิงดินอุดมสมบูรณ์ ปลูกทั้งข้าวสาลีและข้าว รวมถึงข้าวเหนียวด้วย

ซื้อข้าวเหนียวแล้ว ยังซื้อถั่วแดงพุทราแดง ตามคำสั่งของเสิ่นชิงยังซื้อพุทราเชื่อมด้วย!

พุทราเชื่อมต้องขีดเส้นเป็นวงๆ ก่อน แล้วใช้น้ำตาล

บทที่ 391 เสิ่นชิงต้องปลอดภัยไว้ก่อน

เสิ่นชิงกำลังนับบะจ่างที่เหลือ

บะจ่างไส้พุทราหวานมี 110 ลูก บะจ่างไส้หมูสามชั้นมี 127 ลูก

ในบ้านมีแค่เจียงเซี่ยงหนานกับเจียงสุ่ยที่เป็นผู้ใหญ่ ถึงบะจ่างจะอร่อยแต่ก็ไม่จำเป็นต้องกินทุกมื้อ กินเป็นอาหารเช้า มื้อละ 4-5 ลูกก็พอ

เสิ่นชิงเก็บไว้ให้สองคนกินได้ 5 วัน

บทที่ 392 กินดีกว่าอยู่บ้านเสียอีก!

คนทยอยกันมาบอกลาเสิ่นชิง แต่ต้องคำนวณเวลาไม่ให้พูดนานเกินไป กลัวจะทำให้เวลาออกเดินทางล่าช้า

เสิ่นชิงตอบรับทีละคน

ตอนแรก จริงๆ แล้วไม่ได้ช่วยด้วยใจจริง เจ้ามีความคิดส่วนตัว

เพราะเดินทางหนีภัยคนเดียวไม่ได้ ครอบครัวเดียวก็เหมือนแกะอ้วนที่แยกฝูง จึงคิดจะช่วยดึงคนม