บทที่ 392 กินดีกว่าอยู่บ้านเสียอีก!

คนทยอยกันมาบอกลาเสิ่นชิง แต่ต้องคำนวณเวลาไม่ให้พูดนานเกินไป กลัวจะทำให้เวลาออกเดินทางล่าช้า

เสิ่นชิงตอบรับทีละคน

ตอนแรก จริงๆ แล้วไม่ได้ช่วยด้วยใจจริง เจ้ามีความคิดส่วนตัว

เพราะเดินทางหนีภัยคนเดียวไม่ได้ ครอบครัวเดียวก็เหมือนแกะอ้วนที่แยกฝูง จึงคิดจะช่วยดึงคนม

บทที่ 393 จะซื้อบ้านใหม่?

เดือนห้าทางเหนือ อากาศไม่หนาวจนแทงกระดูกและไม่ร้อนจนแดดแผดเผา เป็นเดือนที่สบายๆ หาได้ยาก

ไม่เหมือนสองครั้งก่อนที่อากาศหนาวจัดรถวิ่งไม่เร็ว การเดินทางครั้งนี้โชคดีไม่มีฝน ราบรื่นใช้เวลาแค่ 10 วันก็ถึงเมืองหลวง

"ที่รัก นั่นเมืองหลวงแล้วใช่ไหม? ดูสิ ถนนในเมืองหลวงช่างต่าง

บทที่ 394 คนซื้อต้องจับผิดก่อน

เจียงเซี่ยงเป่ยได้สติ รีบพูด: "แม่ บ้านนี้แค่พักชั่วคราวยังพอได้ แต่ซื้อคงไม่ดีกระมัง ทรุดโทรมเก่ามาก ซ่อมแซมต้องใช้เงินไม่น้อย คงไม่ใช่จำนวนเล็กๆ"

พวกเขาต้องไม่แสดงท่าทีว่าต้องการซื้อ ไม่งั้นต่อรองราคาจะยาก

ขณะเดียวกันก็ต้องไม่พูดตัดบทเด็ดขาด เพราะไร่นี้เหมาะมาก