บทที่ 379

ทั้งหมู่บ้านกินข้าวด้วยกัน

ได้ยินว่าโรงงานหยุดงาน ทุกคนเสียดายค่าแรงเล็กน้อย แต่ก็คิดว่าเสียดายก็ไม่มีทางเลือก ถนนซ่อมเร็วเกี่ยวข้องกับทุกคน

เสิ่นชิงให้แค่โรงงานพู่กันหยุดงาน ที่ดินฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเป็นของเจ้าทั้งหมด ก่อนหน้าคนในหมู่บ้านเห็นใจว่าครอบครัวเจ้าคนน้อย อาสารับผิดชอบถนนจากส

บทที่ 380

จะทำอย่างไรให้มีนมแกะมากขึ้นเพื่อทำสบู่นมแกะ?

คณะที่ออกไปถึงเมืองจิ่นเฉิงตอนเช้า แค่ออกไปครั้งเดียว ค่าแรงก็สูง ชายฉกรรจ์คิดจะซื้ออาหารกลับมาบำรุงคนที่บ้าน สนุกสนาน

น้ำตาลตอนนี้ไม่ต้องซื้อ หมู่บ้านมีโรงงานน้ำตาลของตัวเอง ขายให้พวกเขาแค่ครึ่งราคาข้างนอก ไม่ต้องพูดถึงกินน้ำตาลอย่างอิสระ

บทที่ 381

ความอิจฉา

เสิ่นชิงเล่าเรื่องที่ได้ทำสัญญาความร่วมมือกับหมู่บ้านเลี้ยงแกะ โดยให้พวกเขาเลี้ยงวัวนมเพื่อส่งนมให้กับครอบครัว

"ตอนทำสบู่นม กลิ่นนมวัวจะอ่อนโยนกว่า เหมาะกว่านมแพะ"

ที่สำคัญคือแก้ปัญหาเรื่องนมสดเน่าเสียง่ายเพราะระยะทางไกลได้

เจียงเซี่ยงเป่ยอ้าปากพูด แล้วดีใจร้องว่า: "แม่ ถ้าง