บทที่ 379 ทั้งหมู่บ้านกินข้าวด้วยกัน

ได้ยินว่าโรงงานหยุดงาน ทุกคนเสียดายค่าแรงเล็กน้อย แต่ก็คิดว่าเสียดายก็ไม่มีทางเลือก ถนนซ่อมเร็วเกี่ยวข้องกับทุกคน

เสิ่นชิงให้แค่โรงงานพู่กันหยุดงาน ที่ดินฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเป็นของเจ้าทั้งหมด ก่อนหน้าคนในหมู่บ้านเห็นใจว่าครอบครัวเจ้าคนน้อย อาสารับผิดชอบถนนจากสะพ

บทที่ 380 จะทำอย่างไรให้มีนมแกะมากขึ้นเพื่อทำสบู่นมแกะ?

คณะที่ออกไปถึงเมืองจิ่นเฉิงตอนเช้า แค่ออกไปครั้งเดียว ค่าแรงก็สูง ชายฉกรรจ์คิดจะซื้ออาหารกลับมาบำรุงคนที่บ้าน สนุกสนาน

น้ำตาลตอนนี้ไม่ต้องซื้อ หมู่บ้านมีโรงงานน้ำตาลของตัวเอง ขายให้พวกเขาแค่ครึ่งราคาข้างนอก ไม่ต้องพูดถึงกินน้ำตาลอย่างอิสระ เ

บทที่ 381 การปลูกไม้ผล

การสร้างถนนดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ

หมู่บ้านมีทั้งการสร้างบ้านและถนนพร้อมกับงานเบ็ดเตล็ดอื่นๆ ดูวุ่นวายไปหมด

แต่หากสังเกตให้ดีจะพบว่ามีความเป็นระเบียบในความวุ่นวาย ทุกคนมีงานที่ต้องทำ ไม่ได้วิ่งไปมาเหมือนแมลงวันไร้หัว ไม่มีใครขี้เกียจหรือเอาเปรียบ ต่างทำงานอย่างขยันขันแข็งใน