บทที่ 376 หมู่บ้านเลี้ยงแกะ

เหมือนหมู่บ้านฟู่กุ้ย คนในหมู่บ้านเลี้ยงแกะก็รู้สึกเหมือนฝัน

พวกเขาไม่มีที่นา อาศัยอยู่เชิงเขาเลี้ยงแกะ ขายแกะหารายได้เล็กน้อยเลี้ยงครอบครัวใหญ่

ราคาเนื้อแกะสูงกว่าธัญพืช แต่รอบการเลี้ยงยาวไม่แน่นอน ปริมาณก็ไม่มากเท่าธัญพืช เนื้อแกะโดนกดราคา ขนแกะขายราคาไม่ได้ เลี้ยงม

บทที่ 377 นำพาความมั่งคั่งร่วมกัน

ชายฉกรรจ์ทั้งหลายในตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมหัวหน้าหมู่บ้านถึงเรียกพวกเขามาทั้งหมด!

พวกเขามองเสิ่นชิงแล้วมองหัวหน้าหมู่บ้าน ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่หญิงตรงหน้าพูดเป็นความจริงหรือไม่ และจะเชื่อได้หรือไม่?

แต่ดูท่าทางเจ้าสงบนิ่ง ชายฉกรรจ์ทั้งสองข้างและด้านหลังล้วนเชื่อฟัง

บทที่ 378 การซ่อมถนนกลับมาอยู่ในวาระอีกครั้ง

ถนนใหญ่นอกภูเขา ตอนนี้ไม่มีแรงงาน วัสดุ และเงินทุนที่จะซ่อม แต่ถนนในหมู่บ้านค่อยๆ กลับมาอยู่ในวาระ

ทั้งหมู่บ้านมีคนเกือบ 300 คน เดินทุกวัน วันหนึ่งต้องเดินหลายรอบ อากาศแจ่มใสยังดี หิมะปกคลุมก็ยังไหว กลัวแต่หลังฝนหิมะ พื้นดินเละเทะเหยียบเป็นหลุมทุกก้าว