บทที่ 375 ความกังวลของเจ้าก่อนหน้านี้เกินพอดี

ที่ดินในหมู่บ้านปรับเรียบเกือบหมดแล้ว มองไปเหมือนที่ราบ ดีที่ยังมีคันนาสำหรับเดินแบ่งเขตที่ดิน

ดังนั้นกลุ่มคนรวมถึงอาสองเจียงที่รวมตัวกันบนที่ดินที่ปรับเรียบจึงเห็นได้ชัดเจน

เสิ่นชิงเดินตามเด็กบ้านจ้าวไปถึงที่คนรวมตัวกัน

ย่าชิ่นร้องทักอย่างกระตือรือ

บทที่ 376 หมู่บ้านเลี้ยงแกะ

เหมือนหมู่บ้านฟู่กุ้ย คนในหมู่บ้านเลี้ยงแกะก็รู้สึกเหมือนฝัน

พวกเขาไม่มีที่นา อาศัยอยู่เชิงเขาเลี้ยงแกะ ขายแกะหารายได้เล็กน้อยเลี้ยงครอบครัวใหญ่

ราคาเนื้อแกะสูงกว่าธัญพืช แต่รอบการเลี้ยงยาวไม่แน่นอน ปริมาณก็ไม่มากเท่าธัญพืช เนื้อแกะโดนกดราคา ขนแกะขายราคาไม่ได้ เลี้ยงม

บทที่ 377 นำพาความมั่งคั่งร่วมกัน

ชายฉกรรจ์ทั้งหลายในตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมหัวหน้าหมู่บ้านถึงเรียกพวกเขามาทั้งหมด!

พวกเขามองเสิ่นชิงแล้วมองหัวหน้าหมู่บ้าน ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่หญิงตรงหน้าพูดเป็นความจริงหรือไม่ และจะเชื่อได้หรือไม่?

แต่ดูท่าทางเจ้าสงบนิ่ง ชายฉกรรจ์ทั้งสองข้างและด้านหลังล้วนเชื่อฟัง