ตอน 333
แม่ผัวตัวป่วน! ลุยพาครอบครัวฝ่าวิกฤต
บทที่ 333 ถามมากๆ ไว้ย่อมไม่ผิด
วันที่หนึ่งของปีใหม่ตามธรรมเนียมต้องไปเยี่ยมญาติและเพื่อนฝูงอวยพรปีใหม่
แต่ในหมู่บ้านนอกจากโจวเหยียนและกวนลี่ที่ต้องไปบ้านเดิม คนอื่นๆ ไม่มีที่ไป ได้แต่เยี่ยมเยียนพูดคุยกันในหมู่บ้าน
หนึ่งสองวันก็พอไหว แต่หลังสามห้าวันก็ไม่มีอะไรจะคุยแล้ว
คิดถึงว่าโรงงานจะเปิดทำงาน
ตอน 334
บทที่ 334 ชีวิตนี้มีความหวังเหลือเกิน!
เซี่ยชิงซานกำชับเรื่องที่ต้องระวังอีกหลายอย่าง เสิ่นชิงและฮั่วปิงจดจำอย่างตั้งใจทุกข้อ
ขากลับ ไม่ได้กลับบ้านทันที แต่แวะไปที่โรงงานพู่กันก่อน
หลังจากพักฟื้นสิบกว่าวันที่ได้กินอิ่มทั้งสามมื้อและมีอาหารมีไขมัน คนกว่าร้อยคนเมื่อเทียบกับตอนมาใหม่ๆ ที่มีแต่หนังหุ
ตอน 335
บทที่ 335 ซื้อลาก็เป็นการเพิ่มทรัพย์สินในครอบครัว
เสิ่นชิงคิดว่าช่วงปีใหม่ เป็นวันหยุดที่หายาก การเรียกคนไปเมืองจิ่นเฉิงด้วยคงไม่ง่าย
อากาศหนาว พื้นลื่น ลมแรง ร้านค้าในเมืองส่วนใหญ่ปิดไปฉลองปีใหม่ แม้แต่แผงลอยก็เช่นกัน ทั้งลำบากเหนื่อยยากแถมไม่มีอะไรให้เดินดู
เดิมนางบอกเซี่ยชิงซานว่าให้เลือกคนจาก