บทที่ 29 ค่าแรง

กวนลี่และกวนเสี่ยวซานตามเสิ่นชิงมาที่บ้านเธอ

เห็นห้องที่เดิมก็ไม่ใหญ่ ตอนนี้ยิ่งแออัดมาก ทุกพื้นที่เต็มไปด้วยของ ทั้งสองสังเกตอย่างละเอียดพบว่าแม้ของจะเยอะแต่ไม่รกรุงรัง

ทุกอย่างมีประโยชน์ใช้สอย และวางในตำแหน่งที่เหมาะสมที่สุด ไม่กีดขวางขั้นตอนถัดไป

เจียงเซี่ยงตงเห็นกวนเสี่ยวซานมา

บทที่ 30 ไม่ได้เอาเปรียบก็เท่ากับเสียเปรียบ?

หลังจากขัดด้ามพู่กันไม่ถึงยี่สิบอันในสองวันแรก เสิ่นชิงก็ตระหนักอย่างลึกซึ้งว่าเธอไม่ใช่คนที่เหมาะกับงานหัตถกรรม!

คนเชี่ยวชาญต้องทำงานที่ตนเชี่ยวชาญ จึงได้ไปหาพี่น้องบ้านกวน

แต่เธอก็ไม่ได้ว่าง แม้งานหัตถกรรมเธอทำไม่ได้ แต่งานอื่นในบ้านก็มีไม่น้อย

เจียง

บทที่ 31 การโต้กลับ

"การขายปลาไหลจะต้องแบ่งว่าเป็นคนดีหรือไม่ดีด้วยหรือ? พวกเราต่างก็เป็นย่าแล้ว ลองดูสิว่าถ้าพวกเจ้าไม่ดีแล้วไปขายปลาไหล จะขายได้หรือไม่?" เสิ่นชิงไม่ได้อธิบายว่าเจ้าค้าขายอย่างถูกต้องอย่างไร แต่โยนคำถามกลับไปทันที

พวกแม่บ้านคนอื่นๆ ได้ยินแล้วก็เริ่มคิดได้

ใช่แล้ว ภรรยาตระกูลเจีย