บทที่ 30 ไม่ได้เอาเปรียบก็เท่ากับเสียเปรียบ?

หลังจากขัดด้ามพู่กันไม่ถึงยี่สิบอันในสองวันแรก เสิ่นชิงก็ตระหนักอย่างลึกซึ้งว่าเธอไม่ใช่คนที่เหมาะกับงานหัตถกรรม!

คนเชี่ยวชาญต้องทำงานที่ตนเชี่ยวชาญ จึงได้ไปหาพี่น้องบ้านกวน

แต่เธอก็ไม่ได้ว่าง แม้งานหัตถกรรมเธอทำไม่ได้ แต่งานอื่นในบ้านก็มีไม่น้อย

เจียง

บทที่ 31 การโต้กลับ

"การขายปลาไหลจะต้องแบ่งว่าเป็นคนดีหรือไม่ดีด้วยหรือ? พวกเราต่างก็เป็นย่าแล้ว ลองดูสิว่าถ้าพวกเจ้าไม่ดีแล้วไปขายปลาไหล จะขายได้หรือไม่?" เสิ่นชิงไม่ได้อธิบายว่าเจ้าค้าขายอย่างถูกต้องอย่างไร แต่โยนคำถามกลับไปทันที

พวกแม่บ้านคนอื่นๆ ได้ยินแล้วก็เริ่มคิดได้

ใช่แล้ว ภรรยาตระกูลเจีย

บทที่ 32 รองเท้าผ้าสบายจริงหรือ?

เช้าวันรุ่งขึ้น สองครอบครัวตื่นแต่เช้า

เจียงเซี่ยงหนานและเจียงเซี่ยงเป่ยไปเก็บกระชังก่อน เอาปลาไหลกลับมา เมื่อวานแม่บอกว่าปลาไหลวันนี้เก็บไว้ รอซื้อเครื่องปรุงกลับมาทำกินเอง ไม่ต้องเอาเข้าเมืองขาย พวกเขาจึงไม่ได้วางกระชังมากนัก

แค่พอให้คนในบ้านกินก็พอ

กินข้าวเช้าเ