บทที่ 253 ผู้อพยพนอกเมืองวุ่นวายแล้ว

"พวกเขาลากข้ากับแม่ลงจากรถ แม่กอดขาพวกเขาแน่นไม่ยอมให้ไป คนพวกนั้นก็เตะแม่อย่างแรง พอเห็นแม่ไม่ยอมปล่อย ก็หันมาตีข้า แม่คอยปกป้องข้าตลอด รอบๆ มีคนเยอะแยะ แต่ไม่มีใครช่วยพวกเรา ตอนนั้นบ่ายแล้ว ข้ากับแม่พยุงกันเข้าเมืองไปหาทางการ..."

ป้าเฉาตาเป็นประกาย รีบถาม "ท

บทที่ 254 แปลกจัง พวกเขามาทำไม?

เหล่ยต้าหมั่นเผชิญหน้ากับทุกคนที่รอคำอธิบาย พูดอย่างโกรธเกรี้ยว "พวกเจ้าไม่รู้ว่าเฉาต้าอวี่ช่างเลวร้ายเพียงใด เขาลุกขึ้นตอนกลางคืนแล้วขาหัก ผิงคอยดูแลเขาตลอด

ตอนนี้แขนผิงหัก ศีรษะก็บาดเจ็บ แต่เขายังจะให้ผิงลุกขึ้นมาปรนนิบัติเขา! จะดื่มน้ำ แก้วน้ำก็อยู่บนม้านั่งข้าง

บทที่ 255 ไม่เกี่ยวกับแม่เลย

อาสองเจียงก้าวไปข้างหน้า ค้อมตัวคำนับเช่นกัน "เมืองจิ่นวุ่นวายแล้ว พวกผู้อพยพขาดเสื้อผ้าอาหาร คงจะยิ่งโหดร้ายขึ้น พวกเราเพิ่งตกลงกันว่าจะไม่เข้าเมืองสักสองสามเดือน ขออภัยด้วย"

สามพี่น้องตระกูลเฉายืนอึ้ง

เฉาชิงจู้ตะโกน "เป็นไปไม่ได้! พวกเราเพิ่งบอกว่าจะไปกับพวกท่าน พว