บทที่ 252 นี่มันต่างอะไรกับการบีบให้คนตาย!

เสิ่นชิงพาเจียงเซี่ยงซีรีบวิ่งไปตามเสียงอึกทึก

ทั้งสองคนสงสัยแต่ไม่ได้ตื่นตระหนก - ทางเข้าภูเขามีคนเฝ้า ไม่มีเสียงฆ้องทองเหลือง แสดงว่าไม่ใช่คนนอกบุกรุกจนต้องรวมพลทั้งหมู่บ้าน

และไม่มีใครวิ่งมาแจ้งเจ้า แสดงว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับครอบครัวเจ้

บทที่ 253 ผู้อพยพนอกเมืองวุ่นวายแล้ว

"พวกเขาลากข้ากับแม่ลงจากรถ แม่กอดขาพวกเขาแน่นไม่ยอมให้ไป คนพวกนั้นก็เตะแม่อย่างแรง พอเห็นแม่ไม่ยอมปล่อย ก็หันมาตีข้า แม่คอยปกป้องข้าตลอด รอบๆ มีคนเยอะแยะ แต่ไม่มีใครช่วยพวกเรา ตอนนั้นบ่ายแล้ว ข้ากับแม่พยุงกันเข้าเมืองไปหาทางการ..."

ป้าเฉาตาเป็นประกาย รีบถาม "ท

บทที่ 254 แปลกจัง พวกเขามาทำไม?

เหล่ยต้าหมั่นเผชิญหน้ากับทุกคนที่รอคำอธิบาย พูดอย่างโกรธเกรี้ยว "พวกเจ้าไม่รู้ว่าเฉาต้าอวี่ช่างเลวร้ายเพียงใด เขาลุกขึ้นตอนกลางคืนแล้วขาหัก ผิงคอยดูแลเขาตลอด

ตอนนี้แขนผิงหัก ศีรษะก็บาดเจ็บ แต่เขายังจะให้ผิงลุกขึ้นมาปรนนิบัติเขา! จะดื่มน้ำ แก้วน้ำก็อยู่บนม้านั่งข้าง