ตอน 9
กาลเวลาไร้เสียงแบกหัวใจของผม
บทที่ 9
ฉันยอมที่จะพาลูกไปตาย
พิมทำปฏิกิริยาจนกว่าเธอถูกดึงแขนไปที่ด้านข้างของถนน
เธอกระพริบตาและมองขึ้นมาและพบว่าคนที่กำลังดึงตัวเองคือพระนาย
"พิม คุณเป็นคนบ้าใช่ไหม คุณไปตายเพื่อที่จะไม่ช่วยแย้ม จริงเหรอ"
ความทุกข์ใจของพิมเกือบหมดสติและได้ยินก็รอยยิ้มที่ขุ่นเคืองและดึง
ตอน 10
บทที่ 10
อดอาหาร
"รู้ค่ะ ฉันขอบคุณมากที่คุณยินดีที่จะบริจาคไขกระดูกให้ฉัน แต่ -"
พิมกลั้นลมหายใจไว้และคิดว่าเธอรู้เรื่องเด็ก
"ร่างกายของฉันเองฉันรู้ ฉันกลัวว่าจะไม่ไหวแล้ว พิม ขอบคุณ พระนายเป็นคนที่น่าสงสาร โปรดให้เขามีความสุข"
น้ำตาสองสายหลุดจากดวงตาของแย้ม ทำให้เธอดูน่า
ตอน 11
บทที่ 11
พระนาย ฉันเกลียดคุณ
"มันไม่ต้องใช้แรงเยอะ ฉันกิน"
พิมรู้ว่าไข่ไกสู้หินไม่ได้
ใบหน้าของพระนายค่อยๆอ่อนลงมา เติมน้ำซุปและส่งมอบให้กับเธออีกครั้ง
พิมสั่นและรับมัน และหยิบช้อนใส่จานซุปหนึ่ง ใช้ช้อนตักเข้าไปในปากโดยทนอาเจียน
พระนายสังเกตเห็นว่าใบหน้าของเธอซีดและแทบไม