ตอน 8
กาลเวลาไร้เสียงแบกหัวใจของผม
บทที่ 8
สาปแช่งคุณไม่มีลูกตลอดเวลา
เช้าวันรุ่งขึ้น พิมได้รับโทรศัพท์จากพ่อน้องชายของเธอเผด็จถูกตำรวจจับเพราะสงสัยเขาโอนเงินหลวง
ในตอนบ่ายเธอได้รับโทรศัพท์จากแม่
พ่อถูกจับที่สถานีตำรวจเพราะเขาเล่นการพนัน เรื่องที่เผด็จยักยอกเงินหลวง พิมไม่แน่นอนว่ามันเป็นจริงหรือเท็จ แต่พ่อไม่
ตอน 9
บทที่ 9
ฉันยอมที่จะพาลูกไปตาย
พิมทำปฏิกิริยาจนกว่าเธอถูกดึงแขนไปที่ด้านข้างของถนน
เธอกระพริบตาและมองขึ้นมาและพบว่าคนที่กำลังดึงตัวเองคือพระนาย
"พิม คุณเป็นคนบ้าใช่ไหม คุณไปตายเพื่อที่จะไม่ช่วยแย้ม จริงเหรอ"
ความทุกข์ใจของพิมเกือบหมดสติและได้ยินก็รอยยิ้มที่ขุ่นเคืองและดึง
ตอน 10
บทที่ 10
อดอาหาร
"รู้ค่ะ ฉันขอบคุณมากที่คุณยินดีที่จะบริจาคไขกระดูกให้ฉัน แต่ -"
พิมกลั้นลมหายใจไว้และคิดว่าเธอรู้เรื่องเด็ก
"ร่างกายของฉันเองฉันรู้ ฉันกลัวว่าจะไม่ไหวแล้ว พิม ขอบคุณ พระนายเป็นคนที่น่าสงสาร โปรดให้เขามีความสุข"
น้ำตาสองสายหลุดจากดวงตาของแย้ม ทำให้เธอดูน่า