บทที่ 64

สวีเชิงจอดรถช้าๆ แต่ลงจากรถเร็ว

ถังจือยังคงติดอยู่กับคำพูด "ไม่มีบ้านแต่งงาน" ของสวีเชิง ยังไม่ทันได้ตอบสนอง สวีเชิงก็เดินอ้อมหน้ารถมาเปิดประตูให้เขาแล้ว

"เหม่ออะไรอยู่" สวีเชิงถามถังจือ

ถังจือมองสวีเชิง กะพริบตาช้าๆ ไม่พูดอะไร

สวีเชิงสบตากับเขา ชะงักเล็กน้อย อาจรู้สึกว่าถังจือเคลื่อน

บทที่ 65

สวีเชิงไม่เคยคิดว่าการที่เขาได้กอดถังจืออีกครั้งจะเป็นเพราะเขาทำให้ถังจือร้องไห้อีกแล้ว

เขาดึงกระดาษทิชชู่ออกมาจะเช็ดน้ำตาให้ถังจือ แต่ถังจือซุกหน้าในอ้อมอกของเขาไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา เขาใช้นิ้วแตะที่แก้มของถังจือ พบว่าใบหน้าของถังจือเปียกชื้นไปหมด

ไหล่ที่แนบกับแขนของสวีเชิงสั่นเบาๆ สวีเช

บทที่ 66

ถังจือวิ่งจากห้องแต่งตัวกลับเตียง ยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก สวีเชิงก็ผลักประตูเข้ามา

แสงจากระเบียงด้านนอกทอดเข้ามาบนพื้น มีเงาของสวีเชิงอยู่ในแสงนั้น

ถังจือได้ยินเสียงสวีเชิงเดินเข้ามา นั่งนิ่งไม่ขยับ รออยู่ครู่หนึ่ง สวีเชิงก็ปรากฏในสายตาเขา

สวีเชิงยืนหันหลังให้แสง ดูสูงใหญ่ เพราะเพิ่งลงไ