บทที่ 65

สวีเชิงไม่เคยคิดว่าการที่เขาได้กอดถังจืออีกครั้งจะเป็นเพราะเขาทำให้ถังจือร้องไห้อีกแล้ว

เขาดึงกระดาษทิชชู่ออกมาจะเช็ดน้ำตาให้ถังจือ แต่ถังจือซุกหน้าในอ้อมอกของเขาไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา เขาใช้นิ้วแตะที่แก้มของถังจือ พบว่าใบหน้าของถังจือเปียกชื้นไปหมด

ไหล่ที่แนบกับแขนของสวีเชิงสั่นเบาๆ สวีเช

บทที่ 66

ถังจือวิ่งจากห้องแต่งตัวกลับเตียง ยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก สวีเชิงก็ผลักประตูเข้ามา

แสงจากระเบียงด้านนอกทอดเข้ามาบนพื้น มีเงาของสวีเชิงอยู่ในแสงนั้น

ถังจือได้ยินเสียงสวีเชิงเดินเข้ามา นั่งนิ่งไม่ขยับ รออยู่ครู่หนึ่ง สวีเชิงก็ปรากฏในสายตาเขา

สวีเชิงยืนหันหลังให้แสง ดูสูงใหญ่ เพราะเพิ่งลงไ

บทที่ 67

สวีเชิงจำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ฝันคือเมื่อไหร่

และเขาคิดว่าความฝันคืนนี้ อาจจะนับไม่ได้ว่าเป็นความฝันจริงๆ

ถังจือในอ้อมกอดเขาเหมือนภาพพื้นหลัง ที่อยู่ตลอดการนอนหลับของเขา

ตั้งแต่หลังจากมีเพศสัมพันธ์เสร็จ มีเหงื่อซึมในยามดึก จนถึงเช้าตรู่ที่ถูกปลุกด้วยเสียงนาฬิกาปลุกที่ฟังดูคุ้นหู

ภา