บทที่ 62

ใบหน้าของถังจือร้อนผ่าวขึ้นทันที เมื่อเห็นสายตากึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้มของสวีเชิง รู้สึกว่าคนคนนี้มีปัญหาทางความคิด ถึงกับล้อเลียนชื่อที่ซีหมานเซียงเรียกตน รู้สึกอายจนโกรธจึงย้อนถามสวีเชิง: "ขำมากเหรอ?"

"ไม่ขำ" สวีเชิงยิ้มอีกครั้ง ปฏิเสธถังจืออย่างขอไปที "ผมไม่ได้หัวเราะ"

เขาก้าวไปข้างหน้าหน

บทที่ 63

ถังจือยืนอยู่ครู่หนึ่ง กดปุ่มชั้น 29 ลิฟต์ค่อยๆ เคลื่อนขึ้น

หลังสวีเชิงจากไป ถังจือรู้สึกว่าลิฟต์กลายเป็นที่เย็นชื้น กระแสลมเย็นชื้นพัดมาจากช่องลมที่ไหนสักแห่ง พัดจากข้อเท้าถึงข้อมือ จากแผ่นหลังถึงลำคอ

เขาคิดถึงช่วงเวลาที่สวีเชิงยังอยู่ข้างกาย ไม่อยากฟังสวีเชิงพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยอีกแล

บทที่ 64

สวีเชิงจอดรถช้าๆ แต่ลงจากรถเร็ว

ถังจือยังคงติดอยู่กับคำพูด "ไม่มีบ้านแต่งงาน" ของสวีเชิง ยังไม่ทันได้ตอบสนอง สวีเชิงก็เดินอ้อมหน้ารถมาเปิดประตูให้เขาแล้ว

"เหม่ออะไรอยู่" สวีเชิงถามถังจือ

ถังจือมองสวีเชิง กะพริบตาช้าๆ ไม่พูดอะไร

สวีเชิงสบตากับเขา ชะงักเล็กน้อย อาจรู้สึกว่าถังจือเคลื่อน