บทที่ 61

ภายใต้การดูแลเอาใจใส่ของถังจือ ซีหมานเซียงก็ปรับตัวเข้ากับสังคมสมัยใหม่ที่จากมานานกว่าสิบปีได้อย่างรวดเร็ว

เธอเริ่มเรียนรู้การใช้มือถือจ่ายเงิน ซื้อของทำอาหารทุกวัน จากนั้นก็หลงรักการเดินเล่นที่สวนสาธารณะเล็กๆ ใต้ตึก ในมือถือมีรายชื่อติดต่อเพิ่มขึ้นมากมาย แลกเปลี่ยนข้อมูลส่วนลดกัน และยัง

บทที่ 62

ใบหน้าของถังจือร้อนผ่าวขึ้นทันที เมื่อเห็นสายตากึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้มของสวีเชิง รู้สึกว่าคนคนนี้มีปัญหาทางความคิด ถึงกับล้อเลียนชื่อที่ซีหมานเซียงเรียกตน รู้สึกอายจนโกรธจึงย้อนถามสวีเชิง: "ขำมากเหรอ?"

"ไม่ขำ" สวีเชิงยิ้มอีกครั้ง ปฏิเสธถังจืออย่างขอไปที "ผมไม่ได้หัวเราะ"

เขาก้าวไปข้างหน้าหน

บทที่ 63

ถังจือยืนอยู่ครู่หนึ่ง กดปุ่มชั้น 29 ลิฟต์ค่อยๆ เคลื่อนขึ้น

หลังสวีเชิงจากไป ถังจือรู้สึกว่าลิฟต์กลายเป็นที่เย็นชื้น กระแสลมเย็นชื้นพัดมาจากช่องลมที่ไหนสักแห่ง พัดจากข้อเท้าถึงข้อมือ จากแผ่นหลังถึงลำคอ

เขาคิดถึงช่วงเวลาที่สวีเชิงยังอยู่ข้างกาย ไม่อยากฟังสวีเชิงพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยอีกแล