ตอน 50
รักต้องห้าม…ที่ไร้เดียงสา
บทที่ 50
แม้จะไม่อยากยอมรับนัก คืนนี้สวีเชิงไม่ค่อยสบายใจ
ใบหน้าสงบของมารดาที่นอนในโลงศพ และสายตาของสวีเหอฝู่ที่มองมาจากไม่ไกล นำความเจ็บปวดที่ละเอียดอ่อนและไม่อาจละเลยมาให้สวีเชิงอย่างล่าช้า
ส่วนใหญ่แล้ว ความเจ็บปวดของสวีเชิงดูเหมือนจะแยกออกไป ถูกฝากไว้ให้สถานพยาบาลพิเศษแห่งหนึ่งดูแล
เมื่อเห็น
ตอน 51
บทที่ 51
เช้าวันที่จัดงานศพของสวีอิ๋น ท้องฟ้าที่เมืองบินก่างแจ่มใส
ดวงอาทิตย์ขึ้นจากหลังภูเขา ส่องทะเลสาบทั้งผืนให้เป็นประกายระยิบระยับ
น้ำในทะเลสาบเหมือนเกล็ดปลาสีเงินที่เปล่งแสง ป่าไม้ที่มืดทึบ ถนนลาดยางกว้างบนภูเขา และสวนอันร่มครึ้มในคฤหาสน์หลัก ทั้งหมดดูงดงาม
โลงศพของสวีอิ๋นจะถูกยกจากศาลาไป
ตอน 52
บทที่ 52
ถังจือรู้สึกกลัวอย่างเลื่อนลอย โดยไม่รู้ตัวก็ซบหน้าลงบนอกของสวีเชิง
มือของสวีเชิงกอดเขาแน่น ให้ความรู้สึกปลอดภัยที่หาได้ยาก
ถังจือได้ยินเสียงเจียงเหยียนปิดประตูเบาๆ ก้มหน้าลงต่ำกว่าเดิมอีก เขารู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็ว แต่ไม่แรง เหมือนสปริงที่กระเด้งขึ้นลงในที่ไร้แรงโน้มถ่วง สั่นสะเทือนลอยอ