บทที่ 40

เช้าวันเกิดอายุ 23 ปี หกโมงครึ่ง ถังจือถูกนาฬิกาปลุกปลุก

คอเขาเจ็บราวกับถูกใบมีดขูด สมองเหมือนถูกปั่นจนเข้ากันไม่ติด ความคิดแรกที่พอเรียกว่าเป็นความคิดได้คือ เมื่อคืนเผารายงานผลพิสูจน์ ไม่น่าสูบบุหรี่มวนนั้นด้วย

ถังจือลืมตา ข้างนอกยังไม่สว่างเต็มที่ ตรงหน้าพร่ามัวไปหมด เขาปรับโฟกัส ลุกน

บทที่ 41

ถังจือกอดช่อดอกไม้ที่สวีเชิงมอบให้ ในห้องโดยสารเต็มไปด้วยกลิ่นหอมหวานของสตรอเบอร์รี่

กลิ่นสตรอเบอร์รี่กลบกลิ่นน้ำหอมและกลิ่นหนังทั้งหมดในรถ ราวกับว่ามันแผ่ออกมาจากตัวถังจือ

ถังจือก้มมองสตรอเบอร์รี่แล้วถามสวีเชิง: "กินได้เลยมั้ยครับ?"

ผมของเขายาวขึ้นเล็กน้อย ตกลงมาปรกที่หน้าผากอย่างนุ่ม

บทที่ 42 (1)

เนื่องจากความต่างของเขตเวลา ถังจือจึงมีวันเกิดยาวนานถึง 37 ชั่วโมง หนึ่งในสามของเวลาทั้งหมดใช้ไปกับการเดินทางไปยังสถานที่ที่ถังจือฝันว่าจะไปอยู่อาศัย

ถังจือรู้สึกว่านี่เป็นลางดี

สวีเชิงไม่ได้พัก ทำงานตลอดทาง ถังจือกินยาอีกเม็ด และได้นอนหลับพักผ่อนพอสมควร

เมื่อกลับมาถึงห้องพักในโรงแ