บทที่9 นินทา

พระอาทิตย์ลาลับกลับสู่ภูเขาเปล่งแสงแดดอ่อนนุ่มนวลประกายอบอุ่น

หลังจากผลินเลิกงานแล้วเธอก็กลับไปที่บ้านของแม่สามี ไม่มีใครอยู่ในห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ เธอตรงขึ้นไปชั้นบน เปิดประตูห้องนอนของปยุตและเดินตรงไปที่ห้องลับของเธอ เดินไปครี่งทางก็หยุด สายตาเหลือบไปทางฝั่งขวาแล้วก็พู

บทที่10 อย่าพยายามยั่วยวนผม

บรรยากาศแปลกประหลาดด้านหลังทำให้ผลินไม่กล้าที่จะหันหลังกลับไป

ผ่านไปนานกว่าที่เขาจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น“ตามผมมา”

เธอตามเขาขึ้นไปข้างบน เขากระชากสูทออกอย่างหงุดหงิดแล้วเหวี่ยงมันลงไปบนเตียงและหันกลับมา“คุณมีเรื่องสงสัยอะไรในตัวผม”

บทที่11 ความพัวพันของเรียวลิ้นและริมฝีปาก

เขามองเธออย่างไม่อยากจะเชื่อ มันเหมือนกับว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นบ้า

“ทำไมคะ ไม่กล้าเหรอ”

ผลินรุกหนักด้วยท่าทางท้าทายอย่างเห็นได้ชัด

ปยุตนิ่งไปชั่วครู่แล้วจึงพูดขึ้นมาเสียงเย็น“ทำใมจะไม่กล้า”

เมื่อพูดจบเขาก็เดินไปทาง