บทที่10 อย่าพยายามยั่วยวนผม

บรรยากาศแปลกประหลาดด้านหลังทำให้ผลินไม่กล้าที่จะหันหลังกลับไป

ผ่านไปนานกว่าที่เขาจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น“ตามผมมา”

เธอตามเขาขึ้นไปข้างบน เขากระชากสูทออกอย่างหงุดหงิดแล้วเหวี่ยงมันลงไปบนเตียงและหันกลับมา“คุณมีเรื่องสงสัยอะไรในตัวผม”

บทที่11 ความพัวพันของเรียวลิ้นและริมฝีปาก

เขามองเธออย่างไม่อยากจะเชื่อ มันเหมือนกับว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นบ้า

“ทำไมคะ ไม่กล้าเหรอ”

ผลินรุกหนักด้วยท่าทางท้าทายอย่างเห็นได้ชัด

ปยุตนิ่งไปชั่วครู่แล้วจึงพูดขึ้นมาเสียงเย็น“ทำใมจะไม่กล้า”

เมื่อพูดจบเขาก็เดินไปทาง

บทที่12 กำไลหยกที่สืบทอดมา

มื้ออาหารของเย็นของตระกูลทรัพยสาน มีปริมาณมากกว่าอาหารเช้า คุณนายท่านจับมือลูกสะไภ้แล้วเอ่ยอย่างกระตือรือร้นว่าช่วงบ่ายนี้เธอจะไปขอพรที่ภูเขาหลวง

คุณท่านเวทนเป็นผู้ชม ปาณีบ่นพี่ชายของเธอว่าไม่ค่อยกระตือรือร้นที่จะลงมาทานอาหาร ต้องเอ่ยเรียกหลายต่อหลายครั้ง