บทที่8 ไม่ยึดติดกับสิ่งเล็กน้อย

โต๊ะลายหินอ่อนเต็มไปด้วยอาหารเช้ามากมาย ทันใดนั้นในใจของผลินก็พลันรู้สึกเจ็บปวด เมื่อครั้งที่อยู่บ้านตระกูลเจริญมาศ เธอไม่เคยได้ร่วมทานอาหารเช้ากับครอบครัวเลยสักครั้ง ใช่ว่าไม่มีโอกาส เพียงแต่เธอไม่มีคุณสมบัติพอ

เมื่อครั้งที่เธอเข้าไปอยู่ในบ้านนั้นตอนอ

บทที่9 นินทา

พระอาทิตย์ลาลับกลับสู่ภูเขาเปล่งแสงแดดอ่อนนุ่มนวลประกายอบอุ่น

หลังจากผลินเลิกงานแล้วเธอก็กลับไปที่บ้านของแม่สามี ไม่มีใครอยู่ในห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ เธอตรงขึ้นไปชั้นบน เปิดประตูห้องนอนของปยุตและเดินตรงไปที่ห้องลับของเธอ เดินไปครี่งทางก็หยุด สายตาเหลือบไปทางฝั่งขวาแล้วก็พู

บทที่10 อย่าพยายามยั่วยวนผม

บรรยากาศแปลกประหลาดด้านหลังทำให้ผลินไม่กล้าที่จะหันหลังกลับไป

ผ่านไปนานกว่าที่เขาจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น“ตามผมมา”

เธอตามเขาขึ้นไปข้างบน เขากระชากสูทออกอย่างหงุดหงิดแล้วเหวี่ยงมันลงไปบนเตียงและหันกลับมา“คุณมีเรื่องสงสัยอะไรในตัวผม”