ตอน 167
เจ้าสาวที่เจ็ดของประธาน
บทที่ 167 ดอกไม้มีใจแต่สายน้ำไร้ความปราณี（2）
“ไม่ว่าจะมีผู้ชายกี่คนที่ดีกว่าพี่ มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันชอบพี่ไม่มีใครสามารถแทนที่ได้!”
ทั้งคู่อยู่ในทางตันไม่ได้ข้อสรุปจนถึงบ่ายโมง ชนัยดูนาฬิกาบนข้อมือ “ไปกันเถอะ ผมจะพาคุณไปซื้อตั๋ว”
เขาดึงเธอขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล ลากไปยังสน
ตอน 168
บทที่ 168 แกะที่หลงทางไม่เคยกลับมา（1）
หลังเลิกงานของปยุตกับผลิน มองเวลาแล้วเขาก็พูดกับเธอ “ผมจะไปเยี่ยมยัยณีที่โรงพยาบาล คุณไปไหม”
ผลินพยักหน้า “ไปค่ะ แต่ฉันอยากกลับบ้านไปทำอาหารอร่อย ๆ ให้เธอก่อน”
“งั้นผมไปที่นั่นก่อนนะได้ไหม”
“อืม ได้ค่ะ”
คนสองคนแยกกันไป คนห
ตอน 169
บทที่ 169 แกะที่หลงทางไม่เคยกลับมา（2）
เมื่อออกจากโรงพยาบาล ปยุตตำหนิเธอด้วยความโกรธ “คิดว่าหัวตัวเองทำจากเหล็กงั้นเหรอ ใครบอกให้เธอมารับขวดแทนฉัน ในช่วงอันตรายแบบนั้น เธอควรอยู่เฉย ๆ ไม่ต้องขยับ”
“คุณมาออกรับแทนฉัน ฉันจะทนดูคุณตกอยู่ในอันตรายได้ยังไง ยังไงก็ตาม ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะ”