ตอน 166
เจ้าสาวที่เจ็ดของประธาน
บทที่ 166 ดอกไม้มีใจแต่สายน้ำไร้ความปราณี（1）
ที่ชั้นบนสุดของโรงแรม ชนัยถือขวดวิสกี้ยกดื่มอึกแล้วอึกเล่า ปยุตเดินมาหยุดยืนเคียงข้างเขา ตบไหล่เขา “ไม่เป็นไรนะ”
เขาตอบโดยไม่หันมามอง “ไม่เป็นไรครับ”
“ไม่ต้องรู้สึกเสียใจกับผู้หญิงแบบนั้น ควรดีใจที่ได้พบว่าเธอนอกใจก่อนที่จะแต่งงานกัน
ตอน 167
บทที่ 167 ดอกไม้มีใจแต่สายน้ำไร้ความปราณี（2）
“ไม่ว่าจะมีผู้ชายกี่คนที่ดีกว่าพี่ มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันชอบพี่ไม่มีใครสามารถแทนที่ได้!”
ทั้งคู่อยู่ในทางตันไม่ได้ข้อสรุปจนถึงบ่ายโมง ชนัยดูนาฬิกาบนข้อมือ “ไปกันเถอะ ผมจะพาคุณไปซื้อตั๋ว”
เขาดึงเธอขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล ลากไปยังสน
ตอน 168
บทที่ 168 แกะที่หลงทางไม่เคยกลับมา（1）
หลังเลิกงานของปยุตกับผลิน มองเวลาแล้วเขาก็พูดกับเธอ “ผมจะไปเยี่ยมยัยณีที่โรงพยาบาล คุณไปไหม”
ผลินพยักหน้า “ไปค่ะ แต่ฉันอยากกลับบ้านไปทำอาหารอร่อย ๆ ให้เธอก่อน”
“งั้นผมไปที่นั่นก่อนนะได้ไหม”
“อืม ได้ค่ะ”
คนสองคนแยกกันไป คนห