บทที่ 16

บทที่16 จิ้งจอกเจ้าเล่ห์

ชุดาเข้ามาหาธินิดาอย่างโกรธเกรี้ยวแล้วแผดเสียงดังลั่น“คุณเป็นแม่ของฉันหรือเปล่า”

ธินิดาตกใจกับคำถามไร้สาระ รีบปิดปากของเธอเพราะกลัวว่าเสียงจะไปถึงปยุตที่อยู่ห้องนั่งเล่น ขมวดคิ้วและเอ่ยดุ“ลมอะไรหอบมาเนี่ย ถ้าฉันไม่ใช่แม่ของแกแล้วใครมันจะเป็นแม่ของแก

บทที่ 17

บทที่17 ลูกของหญิงนักเต้นรำ

นตระหนักรู้ขึ้นมาทันที ไม่น่าแปกใจที่บนโต๊ะอาหารของตระกูลทรัพยสาน ทุกครั้งที่มีอาหารประเภทเนื้อปู ในขณะที่เธอทานมันอย่างเอร็ดอร่อย ปยุตกลับไม่เคยแตะมันเลย ไม่ใช่เพราะกลัวน้ำลายของเธอ แต่เพราะเขาไม่ชอบทานมัน

อาหารมื้อกลางวันจบลง ผลินชี้ขึ้นไปข้างบนและกล่าวว

บทที่ 18

บทที่18 ความอดทนต่อผู้หญิง

ผลินลงมาจากชั้นบนพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ ปยุตรับของของเธอมาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ จากนั้นเขาก็ตรงไปที่รถโรลส์รอยซ์ซึ่งจอดอยู่ข้างนอก เปิดกระโปรงท้ายรถแล้วโยนมันเข้าไป

คู่สามีภรรยาเจริญมาศแกล้งทำเป็นกล่าวลากับลูกสาวของเขา และเพราะชุดาได้รับผลกระท