บทที่ 155 ไม่มีคุณไม่ได้(2)

“ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ทั้งหมดที่ฉันทำคือการทำให้เขามีความสุข”

ทัตดาตวาดออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

หึ มนต์ตรีหัวเราะเยาะ “เพื่อความสุขของลูกชายจริง หรือเพื่อความแค้นของตัวคุณเอง คุณรู้ดีกว่าใคร ปากก็บอกว่ามันเพื่อความสุขของลูกชาย แต่ตอนนี้ผลลัพธ์คืออะไร

บทที่ 156 ไม่มีคุณไม่ได้(3)

ผลินหันไป มองไปที่ไวภพ รู้สึกขอโทษจากใจจริง แต่ก็ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

“สำหรับผมแล้ว การได้เห็นความสุขของผลิน คือเหตุผลเดียวที่จะมีชีวิตอยู่”

ทั้งสองจ้องมองกันและกันอยู่เป็นเวลานาน ในที่สุดผลินก็จากไปเงียบ ๆไวภพรู้สึกยังไงกับเธอ เธอก็รู้ดีอยู่แล้ว

บทที่ 157 ตั้งครรภ์แทน(1)

ผลินเงียบไปเป็นเวลานานก่อนที่จะพูดขึ้น “คุณพ่อคะ ขอเวลาฉันหน่อยนะคะ ให้ฉันได้คิดทบทวนเกี่ยวกับมันก่อน”

ธามันพยักหน้า ตบไหล่เธอ “ได้ เด็กน้อย ผิดต่อเธอแล้ว”

ผลินริมฝีปากกระตุก รู้สึกเศร้ามาก แต่ก็ปฏิเสธที่จะร้องไห้ น้ำตาไม่ใช่อาวุธของเธอ แม้ว่าน้ำตาจ