บทที่ 154 ไม่มีคุณไม่ได้(1)

ปยุตร่างกายแข็งทื่ออย่างกะทันหัน ในความมืดมิด เขาจ้องมองอย่างไม่อยากเชื่อไปยังผู้หญิงตรงหน้า

“คุณพูดว่าอะไรนะ”

ผลินวางหน้าผากลง คว้าจับที่นอนใต้ร่างด้วยมือทั้งสองข้าง ย้ำคำ “ฉันบอกว่า เราหย่ากันเถอะ”

เขาจับไหล่เธอ คำรามเสียงออกมาอย่างควบคุมไ

บทที่ 155 ไม่มีคุณไม่ได้(2)

“ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ทั้งหมดที่ฉันทำคือการทำให้เขามีความสุข”

ทัตดาตวาดออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

หึ มนต์ตรีหัวเราะเยาะ “เพื่อความสุขของลูกชายจริง หรือเพื่อความแค้นของตัวคุณเอง คุณรู้ดีกว่าใคร ปากก็บอกว่ามันเพื่อความสุขของลูกชาย แต่ตอนนี้ผลลัพธ์คืออะไร

บทที่ 156 ไม่มีคุณไม่ได้(3)

ผลินหันไป มองไปที่ไวภพ รู้สึกขอโทษจากใจจริง แต่ก็ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

“สำหรับผมแล้ว การได้เห็นความสุขของผลิน คือเหตุผลเดียวที่จะมีชีวิตอยู่”

ทั้งสองจ้องมองกันและกันอยู่เป็นเวลานาน ในที่สุดผลินก็จากไปเงียบ ๆไวภพรู้สึกยังไงกับเธอ เธอก็รู้ดีอยู่แล้ว