บทที่14 กลับบ้าน

ผลินถอดกำไลออกแล้วส่งคืนให้ปยุต ย้ำเตือนความจำอีกครั้ง“ได้โปรดจำเอาไว้นะคะ ต้องทำตัวดี ๆ”

เขารับกำไลคืนไปและถามอย่างติดตลก“จะให้ผมแสดงยังไงเหรอ คุณสอนผมสิ แต่ผมไม่เคยกลับไปที่บ้านกับผู้หญิงหรอกนะ”

เธอลดน้ำเสียงลงต่ำ“คุณไม่ต้องทำอะไรหรอกค่ะ ก็แค่แสดงความรักออ

บทที่15 ความอับอาย

ปยุตเฉยชาอย่างมากต่อความกระตือรือร้นของพ่อตา ในทางกลับกัน ผลินก็พลันรู้สึกว่าแบบนี้มันดีแล้ว

เขาหันมาหาเธอ เอื้อมมือคว้าเอวของเธอแล้วพูดขึ้นแผ่วบา“เข้าไปข้างในกันเถอะ”

“ค่ะ”

ผลินยิ้มแข็งด้วยไม่ชินกับความอ่อนโยนอย่างฉับพลันของเขา

มือที่อยู่

บทที่16 จิ้งจอกเจ้าเล่ห์

ชุดาเข้ามาหาธินิดาอย่างโกรธเกรี้ยวแล้วแผดเสียงดังลั่น“คุณเป็นแม่ของฉันหรือเปล่า”

ธินิดาตกใจกับคำถามไร้สาระ รีบปิดปากของเธอเพราะกลัวว่าเสียงจะไปถึงปยุตที่อยู่ห้องนั่งเล่น ขมวดคิ้วและเอ่ยดุ“ลมอะไรหอบมาเนี่ย ถ้าฉันไม่ใช่แม่ของแกแล้วใครมันจะเป็นแม่ของแกกัน”