ตอน 32
SirMatask_id-แจ๋วอารมณ์ร้ายกับคุณชายขี้วีน
บทที่ 32
ผมมาจากสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า ผมก็จะกลับไปที่เดิมของผมเพื่อไปหาคนที่เขาจริงใจและรักผมจริงๆ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ทำให้ผมได้มีวันนี้นะครับ ถ้าผมยังไม่ตายผมจะกลับมาทดแทนบุญคุณของคุณทั้งสองคนนะครับ ผมลาล่ะสวัสดีครับ..."
ทุกคนมีอาการหน้าชาและช็อคจากการฟังความในใจของหนุ่มน้อยนามว่านิคไปตามๆ
ตอน 33
บทที่ 33
ท่านชายเล็กและหนุ่มน้อยผู้ผิดหวัง
หลังจากที่รัชทายาทหนุ่มได้ออกเดินทางตามหาลูกชายของท่านรององครักษ์แห่งวังพงศ์เจริญ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานกี่ชั่วโมงแล้วแต่กลับไร้วี่แววคนที่กำลังตามหาโดยสิ้นเชิง ส่งผลให้ชายเล็กเริ่มรู้สึกท้อกับการตามหาคนๆ หนึ่งโดยไร้จุดหมายในขณะที่เขากำลังนั่งพักที่ป้ายรถ
ตอน 34
บทที่ 34
"ครับท่านชายเล็ก ผมขอบคุณที่เข้าใจผมนะครับ" ชายเล็กดึงตัวนิคเข้าไปจูบที่หน้าผากเบาๆ
"ท่านชายเล็ก!?..."
"ถ้านายไม่รังเกียจ เราขอเป็นคนดูแลนายแบบนี้ตลอดไปได้ไหม เราจะไม่ยอมใครมารังแกนายอีกและเราจะให้นายเป็นนายหัวใจของเราเหมือนเช่นท่านพ่อและท่านแม่ของเรา โอเคไหมนิค?" เริ่มปรากฏรอยยิ้มบนใบหน้