บทที่97

หลินอิ่งหัวเราะอย่างเยือกเย็นไม่ได้พูดอะไรออกมา ลู่กวงไม่มีศักดิ์ศรีในตัวเองให้น่าพูดเลยแม้แต่น้อยจริงๆ

คนแบบลู่กวงนี่ยิ่งอยู่ในโทรศัพท์หรือโห่ร้องคอมเมนต์บนเว็บไซต์เก่งมากเท่าไร พอพบเข้ากับเจ้าของเรื่องตัวจริง ก็ยิ่งขี้ขลาดมากเท่านั้น ต่ำตมมากเท่านั้น！

“คือผมที่ปากเสีย พูดผิดคำแล้ว คุณปู่ ค

บทที่98

เขตเหนือของเมือง เขตใจกลางที่คนพลุกพล่าน ถนนไฟแดง ทั้งสี่ด้านต่างก็เป็นคาราโอเกะสถานบันเทิง โรงแรมเล็กใหญ่ที่สวยงามแต่ภายนอก บนถนนยังมีผู้หญิงขายบริการที่แต่งตัวเปิดเผยยั่วยวนโยกไปโยกมา

ฉินหยุนโล๋ หรืออีกชื่อหนึ่งราชวงศ์ฉินหยุน

อาคารสิบกว่าชั้น สูงตระหง่านอยู่บนอาณาเขตที่ผู้คนพลุกพล่านมากที่

บทที่99

“เจียงฉี? แก！แกมาที่นี่ได้ยังไงกัน?” ฉินฝู้กุ้ยเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าตื่นตกใจ ไม่กล้าที่จะเชื่อ เหมือนกับเห็นผีก็ไม่ปาน

“หรือว่าลู่กวงพลาดแล้ว? เป็นไปได้ยังไงกัน?” ลูกน้องรายหนึ่งของฉินฝู้กุ้ยก็เอ่ยขึ้นด้วยความช็อกเช่นเดียวกัน จ้องเขม็งไปที่เจียงฉี

ชั่วพริบตา สีหน้าของพวกฉินฝู้กุ้ยต่างก็เปลี่ยนเ