บทที่96

“แก！แกเป็นใครกันแน่?” ลู่กวงมองดูหลินอิ่งด้วยใบหน้าเหลือเชื่อ ในใจหวาดหวั่นไม่หยุด

จะยังไงเขาก็คิดไม่เข้าใจ ชายหนุ่มเสื้อเชิ้ตสีขาวคนนี้ฆ่าขึ้นมาได้ยังไงกัน?

มือปืนยี่สิบกว่าคนที่เฝ้าหน้าประตูลิฟต์ไปไหนกันอีก?

ต่อให้ปะทะเข้ากับเหตุการณ์ใหญ่ งั้นก็ควรจะรีบโทรศัพท์มาหาตนเองสิ?

นอกเสียจากว่า คน

บทที่97

หลินอิ่งหัวเราะอย่างเยือกเย็นไม่ได้พูดอะไรออกมา ลู่กวงไม่มีศักดิ์ศรีในตัวเองให้น่าพูดเลยแม้แต่น้อยจริงๆ

คนแบบลู่กวงนี่ยิ่งอยู่ในโทรศัพท์หรือโห่ร้องคอมเมนต์บนเว็บไซต์เก่งมากเท่าไร พอพบเข้ากับเจ้าของเรื่องตัวจริง ก็ยิ่งขี้ขลาดมากเท่านั้น ต่ำตมมากเท่านั้น！

“คือผมที่ปากเสีย พูดผิดคำแล้ว คุณปู่ ค

บทที่98

เขตเหนือของเมือง เขตใจกลางที่คนพลุกพล่าน ถนนไฟแดง ทั้งสี่ด้านต่างก็เป็นคาราโอเกะสถานบันเทิง โรงแรมเล็กใหญ่ที่สวยงามแต่ภายนอก บนถนนยังมีผู้หญิงขายบริการที่แต่งตัวเปิดเผยยั่วยวนโยกไปโยกมา

ฉินหยุนโล๋ หรืออีกชื่อหนึ่งราชวงศ์ฉินหยุน

อาคารสิบกว่าชั้น สูงตระหง่านอยู่บนอาณาเขตที่ผู้คนพลุกพล่านมากที่