บทที่ 326

บทที่326

โรงแรมจงเทียน

ปกติธุรกิจดีมาก โรงแรมที่คนเข้าออกมากมาย ตอนนี้ถูกเคลียร์คนออกหมดแล้ว เงียบสงบไม่มีคน ปิดประตูไม่รับแขก

ห้องโถงรับแขกที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ถูกทุกอย่างเละเทะทุกจุด กระจก ไฟ คริสทัล แตกกระจายเต็มพื้น สภาพย่ำแย่

ไม่เพียงแค่ห้องโถงใหญ่ แม้แต่เขตห้องอาหารจีน อาหารตะวันตก

บทที่ 327

บทที่327

“ฮาฮา พี่หลิว เชิญนั่ง” สวีฉางเฟิงร้อนรับอย่างดีใจ รอผู้อาวุโสชุดจีนนั่งแล้ว ก็แนะนำให้เหยียนหลงรู้จัก

“น้องเหยียนหลง ท่านนี้คือหลิวสฺยงมาจากเมืองก่าง พี่หลิว คนสนิทของนายท่านจี้”

“พี่หลิว” เหยียนหลงทักทายอย่างเคารพ ถามด้วยสีหน้าสงสัย “นายท่านจี้? คือท่านนั้นแห่งเมืองก่าง?”

“ถูกต

บทที่ 328

บทที่328

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

ท่าเรือขนส่งแม่น้ำตี้หวาง รถขับเข้ามาเป็นกลุ่มๆ บอดี้การ์ดชุดสูทเดินลงจากรถนับไม่ถ้วน ยืนกันเป็นแถว คนวัยกลางคนบุคลิกไม่ธรรมดาเดินลงจากรถ ค่อยๆเดินไปริมแม่น้ำ

คนที่มีอำนาจในตระกูลสวีต่างรีบมา ปิดกั้นท่าเรือจากภายนอกทันที

ชายวัยกลางคนอายุประมาณห้าสิบคนหนึ่ง มองด