บทที่23ไม่ใช้กำลังป่าเถื่อนก็ไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้

“จริง......น่าสะอิดสะเอียนจริงๆ”

เจียนเจียหรูยิ้มเยาะหยิบขวดเหล้าที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาตีลงไปบนหัวของคนอย่างโหดเหี้ยมเพียงชั่วพริบตาเดียวก็แตกกระจายตกลงทุกสารทิศเลือดสดๆไหลลงมาจากศรีษะของจ้าวหยางบริเวณรอบๆพากันตื่นตกใจต่อจากนั้นก็วุ่นวายขึ้นห

บทที่24สองบุคลิก

เดิมทีถังโม่งคิดจะขอความช่วยเหลือกับที่บ้านเมื่อเธอเห็นเฮ่อหยินเดินเข้าเพียงช่วงพริบตาเดียวความคิดที่จะขอความช่วยเหลือกับที่บ้านก็ดับลง

ผ่านไปสักครู่ก็มองไปที่เฮ่อหยินอุ้มเจียนเจียหรูเดินออกมา

“ขึ้นรถฉันเถอะ”ถังโม่งพูดออกมาหนึ่งประโยคอดไม่ไหวที่จะถอนหายใจออกมา

เ

บทที่25อย่าจากฉันไป

เดิมทีคนเลวคิดว่านี่เป็นแค่เด็กคนนึงไม่ได้ระวังคิดไม่ถึงเลยว่าจะหยิบมีดออกมาแทงที่มือของเขาเขาก็โมโหขึ้นมาทันทีตบลงไปที่ศรีษะของเจียนเจียหรูอย่างแรง“ไม้อ่อนไม่ชอบชอบไม้แข็งใช่ไหม”

เจียนเจียหรูนอนฟุบอยู่บนพื้นตกใจกลัวจนตัวสั่นเจ็บปวดจนสั่นเทาน้ำตาไหลพรั่งพรูออกมา

คน