บทที่ 24

บทที่24สองบุคลิก

เดิมทีถังโม่งคิดจะขอความช่วยเหลือกับที่บ้านเมื่อเธอเห็นเฮ่อหยินเดินเข้าเพียงช่วงพริบตาเดียวความคิดที่จะขอความช่วยเหลือกับที่บ้านก็ดับลง

ผ่านไปสักครู่ก็มองไปที่เฮ่อหยินอุ้มเจียนเจียหรูเดินออกมา

“ขึ้นรถฉันเถอะ”ถังโม่งพูดออกมาหนึ่งประโยคอดไม่ไหวที่จะถอนหายใจออก

บทที่ 25

บทที่25อย่าจากฉันไป

เดิมทีคนเลวคิดว่านี่เป็นแค่เด็กคนนึงไม่ได้ระวังคิดไม่ถึงเลยว่าจะหยิบมีดออกมาแทงที่มือของเขาเขาก็โมโหขึ้นมาทันทีตบลงไปที่ศรีษะของเจียนเจียหรูอย่างแรง“ไม้อ่อนไม่ชอบชอบไม้แข็งใช่ไหม”

เจียนเจียหรูนอนฟุบอยู่บนพื้นตกใจกลัวจนตัวสั่นเจ็บปวดจนสั่นเทาน้ำตาไหลพรั่งพรูออกม

บทที่ 26

บทที่26ทิ่มแทงหัวใจคนโสด

ในตอนแรกสืบสาวราวเรื่องนั้นแล้วเฮ่อหยินไม่ผิดถึงอย่างไรในตอนแรกก็เป็นคนล่อลวงเขาให้หนีไปกับเธอ

ตอนนั้นเฮ่อหยินไม่ได้ชื่อเฮ่อหยินชื่อฮั่วจือนามสกุลเดียวกับพ่อแม่

วันนี้เจียนเจียหรูจ้องมองเขาอยู่นานถึงจะจำเขาได้หลังจากที่จำได้แล้วเธอไม่มีความรู้สึกดีใจ