บทที่21ความจริงเหนือความคาดหมาย

ทั้งสองคนเดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้นั่งอยู่ด้านหลังของภูเขาเทียมที่ถูกสร้างขึ้นหลังชนกันดูเหมือนเป็นพี่กับน้องมาก

“เรื่องนั้น......”ถังโม่งเปิดปากพูดตั้งใจว่าจะปลอบใจแต่ทว่าก็ต้องหยุดลง

“ฉันไม่ใช่คนที่เจตนาเเสร้งทำตัวเหนือคนอื่นเธอไม่ต้องมาปลอบใจฉัน”เจียนเ

บทที่22เป็นดารานักแสดงที่ไม่มีชื่อเสียง

หลังจากสามปีผ่านไปณเมืองA

ใจกลางเมืองมีห้องหนึ่งห้องด้านในมีขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กตกแต่งด้วยโซฟาขนาดใหญ่เจียนเจียหรูชอบที่สุดคือโซฟาที่สะดวกสบายนอนมาร์คหน้าอยู่หนึ่งแผ่นสวยตลอดวัน

ตอนนี้ใช้หน้าตาในการทำงานหาเงินถึงอย่างไรก็ต้องถนอมบ้าง

เปรียบเ

บทที่23ไม่ใช้กำลังป่าเถื่อนก็ไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้

“จริง......น่าสะอิดสะเอียนจริงๆ”

เจียนเจียหรูยิ้มเยาะหยิบขวดเหล้าที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาตีลงไปบนหัวของคนอย่างโหดเหี้ยมเพียงชั่วพริบตาเดียวก็แตกกระจายตกลงทุกสารทิศเลือดสดๆไหลลงมาจากศรีษะของจ้าวหยางบริเวณรอบๆพากันตื่นตกใจต่อจากนั้นก็วุ่นวายขึ้นห