บทที่20 พ่อโดนปลดแล้ว

วันที่สอง ทั้งสองแต่หน้าเป็นแวมไพร์ เอาบัตรเชิญไปที่บ้านตระกูลเซี่ยที่คฤหาสน์ป้านซานไปร่วมงานเต้นรำ สองทุ่ม พิธีกรก็ขึ้นเวที แนะนำเซี่ยซือฝูถังโม่งจ้องไปบนเวที : “จุจุ ช่างเป็นผู้หญิงที่สวยจริงๆ รอยยิ้มสวยมีสไตล์ ฉันเทียบไม่ได้เลย” ผู้หญิงที่เซ็กซี่แบบนี้ช่างมีความเย้ายวนผู้

บทที่21ความจริงเหนือความคาดหมาย

ทั้งสองคนเดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้นั่งอยู่ด้านหลังของภูเขาเทียมที่ถูกสร้างขึ้นหลังชนกันดูเหมือนเป็นพี่กับน้องมาก

“เรื่องนั้น......”ถังโม่งเปิดปากพูดตั้งใจว่าจะปลอบใจแต่ทว่าก็ต้องหยุดลง

“ฉันไม่ใช่คนที่เจตนาเเสร้งทำตัวเหนือคนอื่นเธอไม่ต้องมาปลอบใจฉัน”เจียนเ

บทที่22เป็นดารานักแสดงที่ไม่มีชื่อเสียง

หลังจากสามปีผ่านไปณเมืองA

ใจกลางเมืองมีห้องหนึ่งห้องด้านในมีขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กตกแต่งด้วยโซฟาขนาดใหญ่เจียนเจียหรูชอบที่สุดคือโซฟาที่สะดวกสบายนอนมาร์คหน้าอยู่หนึ่งแผ่นสวยตลอดวัน

ตอนนี้ใช้หน้าตาในการทำงานหาเงินถึงอย่างไรก็ต้องถนอมบ้าง

เปรียบเ