บทที่17 ผู้กล้า

เฮ่อหยินก็ไม่ได้พูดอะไร แค่ใช้สายตาที่คมและสงบจ้องไปที่เจียนเจียหรู คนไอคิวสูงอย่างเฮ่อหยินเนี่ยนะจูกคนอื่นหลอกได้ง่ายดายแบบนี้ อีกอย่างคำโกหกของเจียนเจียหรูช่างแย่มาก เธอโกหกต่อไม่ไหว ก็เหอะออกมาคำเดียว ขยับไป : “ปวดหัว นอนละ” เจ้านายกับคนรักมีแค่นอนด้วยกันเฉยๆ เฮ่อหยินหมุนเขา เจ

บทที่18 ฉันกลัว

เฮ่อหยินไม่เคยรู้มาก่อน ใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานเหมือนคนโง่อย่างเจียนเจียหรูจะมีมุมที่รู้สึกไม่ปลอดภัยอยู่ด้วย ทุกครั้งที่จะออกบ้าน เธอจะยืนจ้องที่หน้าประตู เหมือนกับเธอเดินออกไปแล้วจะตายอยู่ข้างนอกไม่กลับมาแล้ว เขาครุ่นคิด แต่งงานเถอะ เธอก็เรียนจบแล้ว ถึงอายุที่เหมาะสมจะแต่งงานแล้ว

บทที่19 ถังโม่ง

สองคนอยู่ที่ห้างเดินเล่นรอบนึง หิ้วถุงใหญ่ถุงเล็กมาที่ร้านกาแฟ ใบหน้าของถังโม่งดูมีความสุข เป็นหญิงสาวที่อยู่ในแม่น้ำแห่งความรักที่มีคนจมน้ำตายอารมณ์แบบนั้น “ฉันมีอะไรกับลู่จื่อเชินแล้ว” เจียนเจียหรูดื่มกาแฟอย่างสบายใจ ดื่มด่ำรสชาติอย่างสบายใจ : “สีแดงที่หล่นลงมาไม่ใช่ใจร้าย โรงพย