บทที่16 โกหกเป็นเทคนิค

เจียนเจียหรูสะบัดมือเธอออก พูดหน้านิ่งๆ : “เธอมองผิดแล้ว” เธอเองโดนเลี้ยงมา ไม่มีใครจัดได้ก็ดีแล้ว เธอจะกล้าอะไรไปจับผิดคนอื่น? ไม่รู้ว่าเป็นมือที่สามหรือมือที่สี่ ก็ไม่ได้เปิดเผยอยู่ดี ทำไมผู้หญิงต้องทำให้ขายหน้ากันเอง? พูดก็พูดเถอะ เธอกับเจ้านายไม่ได้เจอหน้ามาสองเดือนกว่า

บทที่17 ผู้กล้า

เฮ่อหยินก็ไม่ได้พูดอะไร แค่ใช้สายตาที่คมและสงบจ้องไปที่เจียนเจียหรู คนไอคิวสูงอย่างเฮ่อหยินเนี่ยนะจูกคนอื่นหลอกได้ง่ายดายแบบนี้ อีกอย่างคำโกหกของเจียนเจียหรูช่างแย่มาก เธอโกหกต่อไม่ไหว ก็เหอะออกมาคำเดียว ขยับไป : “ปวดหัว นอนละ” เจ้านายกับคนรักมีแค่นอนด้วยกันเฉยๆ เฮ่อหยินหมุนเขา เจ

บทที่18 ฉันกลัว

เฮ่อหยินไม่เคยรู้มาก่อน ใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานเหมือนคนโง่อย่างเจียนเจียหรูจะมีมุมที่รู้สึกไม่ปลอดภัยอยู่ด้วย ทุกครั้งที่จะออกบ้าน เธอจะยืนจ้องที่หน้าประตู เหมือนกับเธอเดินออกไปแล้วจะตายอยู่ข้างนอกไม่กลับมาแล้ว เขาครุ่นคิด แต่งงานเถอะ เธอก็เรียนจบแล้ว ถึงอายุที่เหมาะสมจะแต่งงานแล้ว