บทที่18 ฉันกลัว

เฮ่อหยินไม่เคยรู้มาก่อน ใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานเหมือนคนโง่อย่างเจียนเจียหรูจะมีมุมที่รู้สึกไม่ปลอดภัยอยู่ด้วย ทุกครั้งที่จะออกบ้าน เธอจะยืนจ้องที่หน้าประตู เหมือนกับเธอเดินออกไปแล้วจะตายอยู่ข้างนอกไม่กลับมาแล้ว เขาครุ่นคิด แต่งงานเถอะ เธอก็เรียนจบแล้ว ถึงอายุที่เหมาะสมจะแต่งงานแล้ว

บทที่19 ถังโม่ง

สองคนอยู่ที่ห้างเดินเล่นรอบนึง หิ้วถุงใหญ่ถุงเล็กมาที่ร้านกาแฟ ใบหน้าของถังโม่งดูมีความสุข เป็นหญิงสาวที่อยู่ในแม่น้ำแห่งความรักที่มีคนจมน้ำตายอารมณ์แบบนั้น “ฉันมีอะไรกับลู่จื่อเชินแล้ว” เจียนเจียหรูดื่มกาแฟอย่างสบายใจ ดื่มด่ำรสชาติอย่างสบายใจ : “สีแดงที่หล่นลงมาไม่ใช่ใจร้าย โรงพย

บทที่20 พ่อโดนปลดแล้ว

วันที่สอง ทั้งสองแต่หน้าเป็นแวมไพร์ เอาบัตรเชิญไปที่บ้านตระกูลเซี่ยที่คฤหาสน์ป้านซานไปร่วมงานเต้นรำ สองทุ่ม พิธีกรก็ขึ้นเวที แนะนำเซี่ยซือฝูถังโม่งจ้องไปบนเวที : “จุจุ ช่างเป็นผู้หญิงที่สวยจริงๆ รอยยิ้มสวยมีสไตล์ ฉันเทียบไม่ได้เลย” ผู้หญิงที่เซ็กซี่แบบนี้ช่างมีความเย้ายวนผู้