บทที่15 ไป

เจียนเจียกรูจี้ไปสักพัก เห็นเจ้านายกน้านิ่ง เธอก็ทำตัวไม่ถูก เฮ่อหยินหน้าไร้อารมณ์ เขาอยากจะดุใส่เธอหรอ จากผู้หญิงฉลาดๆ ทำไมกลายเป็นปัญญาอ่อนไปได้ละ? ขมวดคิ้ว แล้วตีไปที่ก้น พูดนิ่งๆ : “กลับไปค่อยจัดการเธอ” “ฮือฮือ คุณเฮ่อหยิน อย่าเลยนะ……” เจียนเจียหรูอ้อน ผลักตัวเขาไปมาเบาๆ “ฉันเป็นผู

บทที่16 โกหกเป็นเทคนิค

เจียนเจียหรูสะบัดมือเธอออก พูดหน้านิ่งๆ : “เธอมองผิดแล้ว” เธอเองโดนเลี้ยงมา ไม่มีใครจัดได้ก็ดีแล้ว เธอจะกล้าอะไรไปจับผิดคนอื่น? ไม่รู้ว่าเป็นมือที่สามหรือมือที่สี่ ก็ไม่ได้เปิดเผยอยู่ดี ทำไมผู้หญิงต้องทำให้ขายหน้ากันเอง? พูดก็พูดเถอะ เธอกับเจ้านายไม่ได้เจอหน้ามาสองเดือนกว่า

บทที่17 ผู้กล้า

เฮ่อหยินก็ไม่ได้พูดอะไร แค่ใช้สายตาที่คมและสงบจ้องไปที่เจียนเจียหรู คนไอคิวสูงอย่างเฮ่อหยินเนี่ยนะจูกคนอื่นหลอกได้ง่ายดายแบบนี้ อีกอย่างคำโกหกของเจียนเจียหรูช่างแย่มาก เธอโกหกต่อไม่ไหว ก็เหอะออกมาคำเดียว ขยับไป : “ปวดหัว นอนละ” เจ้านายกับคนรักมีแค่นอนด้วยกันเฉยๆ เฮ่อหยินหมุนเขา เจ