ตอน 71
นางรำ
บทที่71
หญิงสาวถอยรถออกไปอย่างรวดเร็ว บอกกับตัวเองว่าหล่อนจะไม่ยอมให้อภัยกับตัวเองเลยเป็นอันขาด หากภิไธยมีอันเป็นไปเพราะหล่อนเป็นคนเสือกไสเขากลับไปในยามวิกาลจนอันตรายเดินหน้าเข้ามาหาเขา
มาถึงบ้านเขา เกนเกดบอกว่าหล่อนจะมาหาชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของบ้าน
“คุณไธยยังไม่กลับเข้ามาเลยครับ”
“ให้ฉันเข้าไปรอได้ไ
ตอน 72
บทที่72
เกนเกดมารู้สาเหตุว่าทำไมระวีจึงอิดเอื้อนไม่อยากพาหล่อนมาเยี่ยมอาการเขาก็ต่อเมื่อถึงโรงพยาบาลแล้วหล่อนได้พบคุณหญิงชมนาดในห้องคนป่วยด้วย...หญิงสาวชะงัก...
แล้วสักครู่หนึ่ง หล่อนก็พนมมือไหว้เธออย่างเรียบร้อย แม้จะเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วแต่หล่อนก็ยังพอกเครื่องสำอางหนาเอาไว้บนใบหน้า ยังไม่ได้ล้างออกใ
ตอน 73
บทที่73
“คุณไธย...”
เกนเกดพึมพำเรียกเขาด้วยเสียงแผ่วๆ กวาดตาไปทั่วตัวเขา เหมือนจะสำรวจหาว่าร่างกายของเขายังอยู่ครบถ้วนทุกชิ้นหรือเปล่า ประกายตาที่หล่อนบ่งบอกว่าห่วงใยเขานั้นทำให้เขาวาบขึ้นเต็มอก
เหมือนที่เป็นโพรงว่างเปล่ากลับพลันเต็มตื้นขึ้นมาอย่างมหัศจรรย์ที่สุด ถมความอ้างว้างน้อยเนื้อต่ำใจให้หมดสิ