บทที่ 69

บทที่69

น้ำเสียงของเขาบ่งบอกความเจ็บช้ำจากจิตใจส่วนลึกๆ ในยามที่ไม่อาจจะควบคุมตัวเองให้แข็งแกร่งประดุจเหล็กกล้าได้ ภิไธยก็คือชายหนุ่มธรรมดาๆ คนหนึ่งที่ไม่ได้ตีราคาของหัวใจและความรักไปในเชิงธุรกิจเพียงประการเดียว

“ใช่...” เกนเกดสวนคำตอบมา “ฉันขอยืนยันว่าคุณคือตัวการทั้งหมด...ถ้าทวงคืนได้ ฉั

บทที่ 70

บทที่70

ในซอยนี้ไม่มีเสาไฟ...เพราะเป็นซอยส่วนบุคคลไม่ใช่ซอยสาธารณะมันจึงมืดนักประกอบกับต้นไม้ใหญ่ที่ขึ้นครึ้มเป็นระยะก็ยิ่งทำให้วังเวงและดูมืดหนักขึ้นไปอีกภิไธยก้าวเท้าเร็วขึ้น มองเห็นปากซอยแล้ว แต่มันก็เงียบพอๆ กัน หูของเขาเพิ่งจะได้ยินเสียงเหมือนย่ำเท้าลงบนใบไม้กร็อบแกร็บ เขาจึงหยุดเดิน

บทที่ 71

บทที่71

หญิงสาวถอยรถออกไปอย่างรวดเร็ว บอกกับตัวเองว่าหล่อนจะไม่ยอมให้อภัยกับตัวเองเลยเป็นอันขาด หากภิไธยมีอันเป็นไปเพราะหล่อนเป็นคนเสือกไสเขากลับไปในยามวิกาลจนอันตรายเดินหน้าเข้ามาหาเขา

มาถึงบ้านเขา เกนเกดบอกว่าหล่อนจะมาหาชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของบ้าน

“คุณไธยยังไม่กลับเข้ามาเลยครับ”

“ให้ฉันเข