ตอน 45
นางรำ
บทที่ 45
บทที่45
แล้วเมื่อระวีไปด้วยตลอดวันนั้น ชนาก็พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่พูดอะไรออกมาสักคำ หล่อนทำบทบาทใหม่ ทำเหมือนกับว่าระวีไม่มีตัวตนปรากฏไปด้วย
และนั่นระวีก็รู้อยู่เหมือนกัน แต่เขาก็ทำเฉยๆ เหมือนไม่รู้
เรื่องทั้งหมดมันไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องสะสาง มันเป็นหน้าที่ของภิไธยและหากเขาทนไม่ได้ เขาก
ตอน 46
บทที่ 46
บทที่46
คุณหญิงชมนาดมองดูดวงหน้าที่บ่มไปด้วยความสุขเต็มล้นของลูกสาวอย่างไม่ชอบใจนัก วัยที่ผ่านและประสบการณ์ชีวิตที่ได้พบเห็นมาหลายๆ ด้าน ทำให้เธอมองออกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ก็ไม่กล้าพอที่จะซักถามให้ได้ยินคำตอบออกมาชัดๆ เพราะกลัวว่าตัวเธอจะยอมรับมันไม่ได้
“ก็ดีค่ะ...แมวได้พักผ่อนเต็มที่ แล
ตอน 47
บทที่ 46
บทที่46
ภิไธยมองข้ามพื้นเพเดิมของนิสัยผู้หญิงไปเสียสนิท โดยเฉพาะผู้หญิงอย่างชนาที่บ้าได้สุดขีด กับผู้หญิงอย่างเกนเกดที่มีศักดิ์ศรีเอาไว้เป็นเครื่องห่อหุ้มตัวเองอย่างหนาแน่น
ระวีเสียอีกที่หนักใจแทน
“คุณไธยก็น่าจะรู้เรื่องแบบนี้มันยาก ถ้าคุณไธยมีแต่คุณเกดคนเดียวก็ไม่เท่าไหร่ แต่ยังจะคุณแมวอี