ตอน 45
นางรำ
บทที่45
แล้วเมื่อระวีไปด้วยตลอดวันนั้น ชนาก็พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่พูดอะไรออกมาสักคำ หล่อนทำบทบาทใหม่ ทำเหมือนกับว่าระวีไม่มีตัวตนปรากฏไปด้วย
และนั่นระวีก็รู้อยู่เหมือนกัน แต่เขาก็ทำเฉยๆ เหมือนไม่รู้
เรื่องทั้งหมดมันไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องสะสาง มันเป็นหน้าที่ของภิไธยและหากเขาทนไม่ได้ เขาก็จะไป...เม
ตอน 46
บทที่46
ภิไธยมองข้ามพื้นเพเดิมของนิสัยผู้หญิงไปเสียสนิท โดยเฉพาะผู้หญิงอย่างชนาที่บ้าได้สุดขีด กับผู้หญิงอย่างเกนเกดที่มีศักดิ์ศรีเอาไว้เป็นเครื่องห่อหุ้มตัวเองอย่างหนาแน่น
ระวีเสียอีกที่หนักใจแทน
“คุณไธยก็น่าจะรู้เรื่องแบบนี้มันยาก ถ้าคุณไธยมีแต่คุณเกดคนเดียวก็ไม่เท่าไหร่ แต่ยังจะคุณแมวอีกคนจะเอาเธ
ตอน 47
บทที่47
ท่าทางภายนอกของเขาเป็นปกติมาก มีแต่ใจเท่านั้นเกิดความห่วงใยเกนเกดขึ้นมาเป็นล้นพ้น
ชนาเล่า...ชนารู้หรือยัง
เขารู้ว่าเกนเกดไม่อาจจะสู้รบตบมือกับชนาได้อย่างแน่นอน เหมือนเกนเกดยังมียางอายอยู่มากกว่า โดยเฉพาะกับเรื่องแบบนี้
“จริงไหม” คุณหญิงชมนาดคาดคั้นถามมาอีก
ภิไธยไม่ยอมให้คำตอบ เขาเอาความเงียบ