ตอน 44
นางรำ
บทที่44
เขาสนใจเรื่องของเกนเกดมากกว่าชนา “ไหนเล่ารายละเอียดไปทีซิว่านายไปเจออะไรมาบ้าง”
ระวีไม่ได้ปิดบังเลย แต่ภิไธยยังไม่ค่อยคล้อยตามมากนัก
“ก็ยังไม่ได้เปิดเผยอะไร...ผู้หญิงน่ะบางทีก็ดูยากมากว่าท่าทางที่แสดงออกมานะ”
“คุณแมวหรือไงฮะ”
“ถ้านายรู้อะไรให้น้อยๆ หน่อย นาจะเป็นคนที่ดีกว่านี้อีกแยะ”
ภิไธยป้
ตอน 45
บทที่45
แล้วเมื่อระวีไปด้วยตลอดวันนั้น ชนาก็พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่พูดอะไรออกมาสักคำ หล่อนทำบทบาทใหม่ ทำเหมือนกับว่าระวีไม่มีตัวตนปรากฏไปด้วย
และนั่นระวีก็รู้อยู่เหมือนกัน แต่เขาก็ทำเฉยๆ เหมือนไม่รู้
เรื่องทั้งหมดมันไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องสะสาง มันเป็นหน้าที่ของภิไธยและหากเขาทนไม่ได้ เขาก็จะไป...เม
ตอน 46
บทที่46
ภิไธยมองข้ามพื้นเพเดิมของนิสัยผู้หญิงไปเสียสนิท โดยเฉพาะผู้หญิงอย่างชนาที่บ้าได้สุดขีด กับผู้หญิงอย่างเกนเกดที่มีศักดิ์ศรีเอาไว้เป็นเครื่องห่อหุ้มตัวเองอย่างหนาแน่น
ระวีเสียอีกที่หนักใจแทน
“คุณไธยก็น่าจะรู้เรื่องแบบนี้มันยาก ถ้าคุณไธยมีแต่คุณเกดคนเดียวก็ไม่เท่าไหร่ แต่ยังจะคุณแมวอีกคนจะเอาเธ