บทที่ 38

บทที่38

ภิไธยเปิดประตูรถให้หล่อน มาดของเขาสุภาพเสมอ และความสุภาพอ่อนโยนของเขาก็ทำให้นพวรรณชะงักกึก...บังเอิญเหลือเกินที่หล่อนมารับประทานอาหารที่นี่ หล่อนสาวเท้าเข้ามาโดยเร็ว แต่ยังช้าเกินไป รถยนต์คันหรูของภิไธยแล่นออกไปเสียแล้ว หล่อนเห็นแต่ระวี

น้ำเสียงของหล่อนเต็มไปด้วยความพิศวงที่หลากหลา

บทที่ 39

บทที่39

ภิไธยเดินเข้ามาเร็วๆ ดูจากสีหน้าของเขาก็รู้เลยว่ากำลังพร้อมจะระเบิดออกมาตูมตามอยู่แล้ว แต่ระวีก็ยังใจเย็นพอ เขาเสียอีกที่ยิ้มออกมาได้ หลังจากเดินพล่านเป็นเหมือนคนที่ถูกกักบริเวณด้วยความร้อนใจว่าระหว่างภิไธยกับชนาใครจะมาถึงบ้านนี้ก่อนกัน

ระวีทำเป็นเหมือนไม่เห็นความหงุดหงิดของภิไธย

“

บทที่ 40

บทที่40

กว่าจะเสือกไสให้ชนากลับไปได้ อารมณ์ของภิไธยก็ขุ่นมัวไปถึงไหนๆ ชนายังไม่เป็นกุลสตรีเพียบพร้อมอย่างที่เขาต้องการ หล่อนออกจากบ้านในเวลาป่านนี้ เพื่อมาหาผู้ชายที่ถึงจะเป็นคู่หมั้น แต่หล่อนก็น่าจะมีญาติผู้ใหญ่มาด้วยสักคนเพื่อป้องกันเสียงครหา ภิไธยยอมรับว่าเขายังหัวโบราณมากกับเรื่องแบบนี